تبليغاتX
دادگان - متن کامل قطعنامه 1803 شورای امنیت در 5848مین جلسه اش در 3 مارس 2008

متن کامل قطعنامه (2008)1803

مصوب شورای امنیت در 5848مین جلسه اش در 3 مارس 2008

ترجمه از متن انگلیسی:امیرعباس امیرشکاری

 

شورای امنیت،

 

با یادآوری بیانیۀ [شمارۀ] S/PRST/2006/15 مورخ 29 مارس 2006 رئیس[آن شورا] و قطعنامۀ (2006) 1696 مورخ 13 ژوییۀ 2006،قطعنامۀ (2006)1737 مورخ 23 دسامبر 2006 و قطعنامۀ (2007)1747 خود مورخ 24 مارس 2007 و با تأیید مفاد آنان،

 

با تأیید مجدد تعهد خود بر معاهدۀ منع گسترش سلاحهای هسته ای،ضرورت موافقت همۀ کشورهای طرف آن معاهده با تمامی تعهداتشان،و با یادآوری حق کشورهای طرف[معاهده]،مطابق با مواد I و II آن معاهده،مبنی بر تحقیق توسعه،تولید و استفاده از انرژی هسته ای به منظور مقاصد صلح آمیز بدون [هیچ گونه] تبعیض،

 

با یادآوری قطعنامۀ GOV/2006/14 شورای حکام،که اشعار می دارد که راه حلی برای مسألۀ هسته ای ایران،درآمدی بر تلاشهای منع گسترش جهانی و تحقق هدف خاورمیانه ای آزاد از سلاحهای کشتار جمعی،از جمله ابزار تحویل آنها،خواهد بود،

 

با توجه به نگرانی عمیقی که توسط گزارشهای مورخ 23 مه 2007(GOV/2007/22)،30 اوت 2007(GOV/2007/48)،15 نوامبر 2007(GOV/2007/58) و 22 فوریۀ 2008(GOV/2008/4) مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی(IAEA)تأیید می گردد،ایران،تعلیق کامل و پایدار تمامی غنیسازی مربوط و فعالیتهای بازتولید و پروژه های مربوط به آب سنگین را آن گونه که در قطعنامۀ(2006)1696،(2006)1737و (2007)1747،برقرار نکرده [و] همکاری خود را با شوای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی از سرنگرفته است،[و] از مفاد قطعنامۀ (2006)1696،(2006)1737و (2007)1747 شورای امنیت که برای اعتمادسازی ضروری است،پیروی نکرده است و با تأسف از امتناع ایران به اقدام،

 

با توجه به [این] نگرانی که ایران،با حق آژانس به راستی آزمایی اطلاعات طرحی که توسط ایران مطابق با کد 3.1 فراهم گشته بود،مخالفت کرده است؛[و] با تأکید بر این که مطابق با مادۀ 39 موافقتنامۀ تضمینهای ایران،کد 3.1،نمی تواند اصلاح [و یا] به گونه ای یکجانبه معلق گردد و حق آژانس به راستی آزمایی اطلاعات طرح فراهم گشته برای آن،حقی مستمر است که به مرحلۀ ساخت یا وجود مادۀ هسته ای در تأسیسات،مبتنی نمی باشد،

 

با تأکید مجدد تصمیمش بر استحکام اقتدار آژانس،[و] با حمایت قدرتمند [از] نقش شورای حکام آژانس،با ستایش از آژانس برای تلاشهایش به منظور حل مسائل معوقۀ مربوط به برنامۀ هسته ای ایران،در طرح کاری میان دبیرخانۀ آژانس و ایران(ضمیمه GOV/2007/48)،با استقبال از پیشرفت در اعمال این طرح کاری،بدان سان که در گزارشهای مورخ 15 نوامبر 2007(GOV/2007/58) و 22 فوریۀ 2008(GOV/2008/4) مدیرکل آژانس منعکس گشته است،با تأکید بر اهمیت ایران [و] ایجاد نتایج ملموس سریع و مؤثر،از طریق تکمیل اعمال این طرح کاری مشتمل بر پاسخهای فراهم شده به تمامی درخواستهای آژانس که خواستار آن است که آژانس،از طریق اعمال تدابیر شفافساز ضروری،بتواند کمال و صحت اعلامیۀ ایران را ارزیابی کند،

 

با تصریح این باور که تعلیق بیان شده در بند 2 قطعنامۀ (2006)1737 و پیروی کامل [و] شفاف ایران از مقررات بیان شده توسط شورای حکام آژانس،مقدمه ای بر یک راه حل دیپلماتیک [و] مبتنی بر مذاکره  خواهد بود،که تضمین می کند برنامۀ هسته ای ایران،صرفاً برای اهداف صلح آمیز است،

 

با تأکید بر این که چین،فرانسه،آلمان،فدراسیون روسیه،پادشاهی متحد و ایالات متحده، در بررسی یک استراتژی کلی حل مسألۀ هسته ای ایران از طریق مذاکره بر بنیاد پیشنهادهایشان [در] ژوئن 2006(S/2006/521) خواستار اتخاذ تدابیر عینی بیشتر هستند و با توجه به تأیید این کشورها که هرگاه اعتماد جامعۀ بین المللی درمورد ماهیت صرفاً صلح آمیز برنامۀ هسته ای ایران،به حالت اول خویش بازگردد،با اين [كشور]،به همان نحوي برخورد خواهد شد كه با هر كشور فاقد سلاح هسته ای طرف معاهده عدم گسترش سلاحهای هسته‌اي برخورد مي‌شود،

 

با توجه به حق کشورها و تعهدات مربوط به تجارت بین الملل،

 

با استقبال از راهنمایی صورت گرفته توسط اقدامات مالی گروه رزمی(FATF) برای کمک به کشورها در اجرای تعهدات مالیشان به موجب قطعنامۀ (2006 )1737،

 

مصمم به تأثیر بخشیدن به تصمیماتش با اتخاذ تدابیر مناسب به ترغیب ایران به پیروی از قطعنامه های (2006)1696،(2006)1737،(2007)1747 شورای امنیت و مقررات آژانس و نیز محدود سازی توسعۀ تکنولوژیهای حساس ایران در حمایت از برنامه های هسته ای و موشکیش،تا زمانی که شورای امنیت تصمیم گیرد که اهداف این قطعنامه ها،تحقق یافته است،

 

نگران خطرات تکثیر ارائه شده توسط برنامۀ هسته ای ایران و در این سیاق،قصور مستمر ایران در تحقق مقررات شورای حکام آژانس و پیروی از مقررات قطعنامه های (2006)1696،(2006)1737 و (2007)1747شورای امنیت،[و] در اندیشۀ مسؤولیت اولیه اش مطابق با منشور ملل متحد برای حفظ صلح و امنیت بین المللی،

 

با اقدام،مطابق مادۀ 41 فصل 7 منشور ملل متحد،

 

1-مجدداً تأکید می کند که ایران باید بدون درنگ بیشتر،اقدامات مقرر شورای حکام آژانس را در قطعنامۀ GOV/2006/14 که برای اعتمادسازی راجع به هدفِ منحصراً صلح آمیز برنامه اتميش و حل مسائل معوقه ضروری هستند انجام دهد؛[و] بر تصمیمش تأکید می کند که ایران باید بدون درنگ،اقدامات ضروری در بند 2 قطعنامۀ (2006)1737 را انجام دهد و مورد تأکید قرار می دهد که آژانس،به دنبال تأييدی است كه ايران کد اصلاحی 3.1 را اعمال خواهد کرد؛

 

2-از موافقتنامۀ میان ایران و آژانس برای حل تمامی مسائل معوقۀ مربوط به برنامۀ هسته ای ایران و پیشرفت صورت گرفته در این مورد،بدان نحو که در گزارش 22 فوریۀ 2008(GOV/2008/4) مدیرکل بیان می گردد،استقبال می کند؛آژانس را به استمرار کارش در روشن ساختن تمامی مسائل معوقه تشویق می کند؛تأکید می کند که این [امر]،به ایجاد مجدد اعتماد بین المللی در ماهیت صرفاً صلح آمیز برنامۀ هسته ای ایران کمک خواهد کرد و آژانس را در تقویت تضمینهایش در مورد فعالیتهای هسته ای ایران مطابق با موافقتنامۀ تضمینها،میان ایران و آژانس،یاری می کند؛

 

3-از تمامی کشورها می خواهد که درمورد ورود یا حمل و نقل افرادی که درگیر فعالیتهای هسته ای حساس تکثیر ایران یا توسعۀ سیستمهای تحویل سلاحهای هسته ای هستند،یا مستقیماً در آن مشارکت دارند یا از [آن] حمایت می کنند،از طریق سرزمینهایشان اعمال مراقبت و ممانعت کنند؛و در این مورد تصمیم می گیرد که تمامی کشورها،باید به کمیتۀ ایجاد شده مطابق بند 18 قطعنامۀ (2006)1737(در اینجا،کمیته) ورود یا حمل و نقل اشخاصی را که در ضمیمۀ قطعنامۀ (2006)1737،ضمیمۀ 1 قطعنامۀ (2007)1747یا ضمیمۀ 1 این قطعنامه تعیین شده اند از طریق سرزمینشان ابلاغ کنند و [نیز باید ورود یا حمل و نقل] اشخاص اضافۀ تعیین شده توسط شورای امنیت یا کمیته را [از طریق سرزمینشان]،به عنوان [اشخاصی] که درگیر فعالیتهای هسته ای حساس تکثیر ایران یا توسعۀ سیستمهای تحویل سلاحهای هسته ای هستند،یا مستقیماً در آن مشارکت دارند یا از جمله،از طریق درگیری در تدارک اقلام،کالاها،تجهیزات،مواد و تکنولوژی تصریح شده در بندهای 3 و 4 قطعنامۀ (2006)1737 و تحت تدابیر [پیشبینی شده در بندهای مزبور]،از [اقدامات مزبور] حمایت می کنند،[به کمیته ابلاغ کنند]؛به استثنای زمانی که این ورود یا حمل و نقل،برای فعالیتهایی باشد که مستقیماً مربوط به اقلام [موجود] در بندهای فرعی 3(ب)(i) و (ii) قطعنامۀ (2006)1737 باشد؛

 

4-تاكيد مي‌كند كه هيچ چيز در بند 3 فوق،مستلزم [آن] نيست كه كشوری،از ورود اتباع خود به سرزمینش،امتناع ورزد و تمامی كشورها بايد در راستاي اعمال بند فوق،ملاحظات بشردوستانه از جمله تعهدات مذهبی و ضرورت تحقق اهداف اين قطعنامه،قطعنامۀ (2006)1737 و قطعنامۀ (2007)1747 را از جمله هنگامی که مادۀ 15 منشور آژانس اعمال می گردد،مدنظر قرار دهند؛

 

5-تصميم می‌گيرد كه تمامی كشورها بايد تدابیر ضروری را به منظور ممانعت از ورود يا حمل و نقل افراد تعیین شده در ضمیمۀ دوم اين قطعنامه و افراد اضافۀ تعیین شده توسط شوراي امنيت يا كميته که درگیر فعالیتهای هسته ای حساس تکثیر ایران یا توسعۀ سیستمهای تحویل سلاحهای هسته ای هستند،یا مستقیماً در آن مشارکت دارند یا از جمله،از طریق درگیری در تدارک اقلام،کالاها،تجهیزات،مواد و تکنولوژی تصریح شده در بندهای 3 و 4 قطعنامۀ (2006)1737 و تحت تدابیر [پیشبینی شده در بندهای مزبور]،از [اقدامات مزبور] حمایت می کنند،از طریق سرزمینهایشان اتخاذ کنند.به استثنای زمانی که این ورود یا حمل و نقل،برای فعالیتهایی باشد که مستقیماً مربوط به اقلام [موجود] در بندهای فرعی 3(ب)(i) و (ii) قطعنامۀ (2006)1737 باشد و مشروط بر آن که هیچ چیز در این بند،کشوری را متعهد نسازد که از ورود اتباع خویش به سرزمینش ممانعت به عمل آورد؛

 

6-تصمیم می گیرد که تدابیر تحمیلی به موجب بند 5 فوق،هنگامی که کمیته،بر مبنای مورد به مورد تصمیم می گیرد که چنین مسافرتی بر بنیادهای نیاز بشردوستانه،از جمله تعهدات مذهبی توجیه می گردد،یا هنگامی که کمیته نتیجه می گیرد که برعکس،یک معافیت،اهداف قطعنامۀ حاضر را به پیش می برد،نباید اعمال گردد؛

 

7-تصمیم می گیرد که كه تدابير تصریح شده در بندهای 14،13،12 و 15 قطعنامۀ (2006)1737،بايد همچنین بر اشخاص و واحدهای فهرست‌شده در ضمیمه های I و III این قطعنامه و هر شخص يا واحدی كه از جانب آنها يا در مسير آنها فعاليت مي‌كند و واحدهایی كه مالكيت يا اداره آن در اختيار آنها است و اشخاص یا واحدهایی كه توسط شورا يا كميته تعیین گشته اند که اشخاص یا واحدهای تعیین شده را در اجتناب از ضمانت اجراها یا نقض مقررات این قطعنامه،قطعنامۀ (2006)1737 یا قطعنامۀ (2007)1747 کمک کنند،اعمال گردد؛

 

8-تصمیم می گیرد که تمامی کشورها،باید به منظور ممانعت از تدارک،فروش یا حمل و نقل مستقیم یا غیر مستقیم از سرزمینشان یا توسط اتباعشان یا استفاده از کشتیها یا هواپیمای صاحب پرچمشان برای استفاده در ایران یا به نفع ایران،تدابیر ضروری را اتخاذ کنند؛چه منشأ [مواردی که در ذیل می آید] در سرزمینشان باشد،چه نباشد:

 

الف)تمامی اقلام،مواد،تجهیزات،کالاها و تکنولوژی بیان شده در INFCIRC/254/Rev.7/Part2 از سند S/2006/814،به استثنای تدارک،فروش یا حمل اقلام،مواد،تجهیزات،کالاها و تکنولوژی بیان شده در بخشهای 1 و 2 ضمیمۀ آن سند و بخشهای 3 تا 6 همانطور که پیشتر به کمیته ابلاغ گشته است،مطابق مقررات بند 5 قطعنامۀ (2006)1737،تنها زمانی که برای استفادۀ انحصاری از رآکتورهای آب سبک باشد و هنگامی که این تدارک،فروش یا حمل و نقل،برای همکاری تکنولوژیکی که برای ایران توسط آژانس فراهم گشته،یا تحت توجهات آن همانطور که در بند 16 قطعنامۀ (2006)1737مقرر گشته است،ضروری باشد؛

 

ب)تمامی اقلام،مواد،تجهیزات،کالاها و تکنولوژی بیان شده در 19.A.3 مجموعۀ II سند S/2006/815؛

 

9-از تمامی کشورها می خواهد که در ورود به تعهدات جديد به منظور تدارک مالی عمومی[دولتی]،جهت تجارت با ايران،از جمله ارائۀ اعتبارنامه‌های صادرات،ضمانت‌نامه‌ها يا بيمه،به اتباع خود يا واحدهایی كه در چنين تجارت‌هايي دست دارند،[و] به منظور اجتناب از تدارکی مالی که درآمدی بر فعالیتهای هسته ای حساس تکثیر باشد،یا توسعۀ سیستمهای تحویل سلاح هسته ای،بدان نحو که در قطعنامۀ (2006)1737 بدان ارجاع گشته است،اعمال مراقبت کنند.

 

10-از تمامی کشورها می خواهد که بر فعالیت نهادهای مالی [موجود] در سرزمینشان با تمامی بانکهای مقیم در ایران،به ویژه بانک ملی و بانک صادرات و شعبه ها و زیرمجموعه های آنها در خارج [از ایران] اعمال مراقبت کنند تا بدان نحو که در قطعنامۀ (2006)1737 بدان اشارت رفته است،از فعالیتهایی که درآمدی بر فعالیتهای هسته ای حساس تکثیر یا توسعۀ سیستمهای تحویل است،اجتناب کنند.

 

11-از تمامی كشورها می‌خواهد مطابق با قوانين و اختيارات قانونی ملی خود و مطابق با حقوق بين الملل،به ویژه حقوق دریا[ها] و موافقتنامه های هواپیمایی کشوری بين‌المللی مربوط،محموله هايی را كه توسط كشتیها و هواپيما[ها]ی تحت مالکیت یا هدایت ايران ایر کارگو و خطوط کشتیرانی جمهوری اسلامی ايران،به سمت ايران [می روند] و يا از ايران وارد فرودگاه‌ها و بندرهای آنها می‌شوند،مورد بازرسي قرار دهند؛مشروط بر آن كه زمینه های معقول برای باور بدین [امر] که [آن] كشتي يا هواپيما در حال حمل و نقل كالاهايی است كه مطابق اين قطعنامه و قطعنامۀ (2006)1737 يا قطعنامۀ (2007)1747،ممنوع اعلام شده اند،وجود داشته باشد؛

 

12-تمامی كشورها را ملزم می سازد [تا] در صورتي كه بازرسی مذکور در بند فوق صورت گرفت،طی پنج روز كاری گزارشی كتبی در مورد بازرسی،به ویژه مشتمل بر توضيح در مورد زمینه های بازرسي و اطلاعات مربوط به زمان، مكان، شرايط،نتايج و سایر جزئیات مربوط را به شورای امنیت،ارائه كنند؛

 

13-از تمامی كشورها می‌خواهد ظرف مدت ‌٦٠ روز از تصويب اين قطعنامه دربارۀ اقداماتی كه با توجه به اعمال موثر بندهای ‌٣، ‌٥، ‌٧،‌ ‌٨، ‌٩، ‌١٠ و ‌١١ فوق انجام داده اند،به كميته گزارش دهند؛

 

14-تصميم مي‌گيرد كه دستور كميته،آن گونه كه در بند ‌١٨ قطعنامۀ (2006)‌١٧٣٧ بیان گشته است باید بر تدابیر تحمیلی قطعنامۀ (2007)1747 و قطعنامۀ حاضر نیز اعمال گردد؛

 

15-بر تمايل چين،فرانسه،آلمان،فدراسیون روسيه،پادشاهی متحد و ایالات متحده،به منظور پیشرفت بیشتر تلاش های ديپلماتيک برای ترویج ازسرگیری گفتگو و مشورتها بر اساس پيشنهاد آنها به ايران،تأکید می کند؛با اين ديدگاه كه راه حلی جامع، بلند مدت و مناسب را برای اين مساله جستجو کند که توسعۀ روابط همه جانبه و همکاری گسترده تر با ایران را بر اساس احترام متقابل و اعتمادسازی بین المللی به ماهیت صرفاً صلح آمیز برنامۀ هسته ای ایران،اجازه دهد و از جمله تا هنگامی که ایران تمامی فعالیتهای مربوط به غنیسازی و بازتولید را از جمله تحقیق و توسعه به حالت تعلیق درآورد،به طوری که توسط آژانس راستی آزمایی شود،گفتگوهای مستقیم و مذاکره را با ایران آغاز کند؛

 

16-نمايندۀ عالی سياست مشترک خارجی و امنيت اتحاديۀ اروپا را تشويق مي‌كند تا در حمایت از تلاشهای سیاسی و دیپلماتیک به منظور یافتن راه حالی مبتنی بر مذاکره از جمله پیشنهادهای مربوط توسط چين،فرانسه،آلمان،فدراسیون روسيه،پادشاهی متحد و ایالات متحده،با درنظر گرفتن ایجاد شرایطی مناسب برای از سر گیری گفتگوها،به ارتباط خود با ايران ادامه دهد؛

 

17-بر اهميت اتخاذ تدابير ضروری از جانب همه كشورها از جمله ايران براي اطمينان از اين [امر] تاكيد می‌كند كه هیچ ادعایی نباید بنا به درخواست دولت ایران یا هر شخص یا واحد [موجود] در ایران یا اشخاص تعیین شده مطابق قطعنامۀ (2006)1737 و قطعنامه های مربوط یا هر شخصی که از طریق یا به نفع این چنین شخص و شرکتی ادعا کند [و] در مورد هر قرارداد يا حمل و نقل دیگری كه انجام آن به دليل اقدامات تحميلی قطعنامۀ حاضر،قطعنامۀ (2006)‌١٧٣٧ یا (2007)‌١٧٤٧ منع شده،مطرح گردد؛

 

18-تقاضا می کند که ظرف مدت 90 روز،گزارشی دیگر از مدیرکل آژانس،در مورد آن که آیا ایران،تعلیق کامل و مستمر تمامی فعالیتهای مقرر در قطعنامۀ (2006)1737 را مقرر داشته است یا خیر و در مورد فرایند پیروی ایران از تمامی اقدامات مقرر توسط شورای آژانس و سایر مقررات قطعنامۀ (2006)1737،قطعنامۀ (2007)1747 و این قطعنامه،به شورای حکام و در موازات [آن]،به شورای امنیت،برای بررسی آن [ارائه گردد]؛

 

19-مجدداً تأکید می کند که باید اقدامات ایران را با درنظر گرفتن گزارش ارجاعی به شورا،در راستای بند فوق،مورد بازبینی مجدد قرار دهد و:

 

الف)باید اتخاذ تدابیر را به تعلیق اندازد اگر و تازمانی که ایران،تمامی فعالیتهای مربوط به غنیسازی و بازتولید را از جمله تحقیق و توسعه،بدان گونه که توسط آژانس راستی  آزمایی شده است،به منظور مجاز دانستن مذاکرات با حسن نیت برای رسیدن به نتیجه ای قابل پذیرش [و] زودهنگام و دوجانبه،معلق سازد؛

 

ب)بايد تدابير تصریح شده در بندهای 3،4،5،6،7 و 12 قطعنامۀ (2006)1737 و بندهای 2،4،5،6 و 7 قطعنامۀ (2007)1747 و بندهای 3،5،7،8،9،10و 11 فوق را،به دنبال دریافت گزارش ارجاع شده بدان [و] در راستای گزارش فوق،که ایران مطابق قطعنامه های شورای امنیت،به گونه ای کامل از تعهدات خویش پیروی کرده است و آن گونه که مورد تأیید شورای آژانس قرار گرفته است،به مقررات شورای حکام آژانس تحقق بخشیده است،به محض گرفتن تصمیم،خاتمه بخشد؛

 

ج)باید در صورتی که گزارش نشان دهد که ایران از قطعنامۀ (2006)1696،قطعنامۀ (2006)1737،قطعنامۀ (2007)1747 و این قطعنامه،پیروی نکرده است،به موجب مادۀ 41 فصل 7 منشور ملل متحد،تدابیر متناسب بیشتری را اتخاذ کند تا ایران را به پیروی از این قطعنامه ها و مقررات آژانس،وادار سازد و تأکید می کند که اگر تدابیر اضافی ضروری باشد،تصمیمات بیشتری اتخاذ خواهد گشت؛

 

20-تصمیم می گیرد که از روند موضوع،آگاه بماند.

 

ضمیمۀ 1

 

1-امیر مؤید علایی([كه] در مديريت مونتاژ و مهندسي سانتريفيوژها دخالت دارد(

 

2-محمد فدايی آشيانی ([كه] در توليد كربن اورانیل آمونيوم و مديريت مجموعه غنيسازی نطنز دخالت دارد(

 

3-عباس رضايی آشتيانی(یک مقام ارشد اداره اكتشاف و امور استخراج معادن سازمان انرژي اتمي ايران"AEOI")

 

4-هاله بختیار([كه] در توليد مگنزيوم با غنای %99.9 دخالت دارد)

 

5-مرتضی بهزاد([که] در ساخت اجزاء سانتريفيوژ،دخالت دارد(

 

6-دكتر محمد اسلامی(رئيس موسسۀ آموزش و تحقیقات صنايع دفاع(

 

7-سيد حسين حسينی(مأمور [سازمان انرژی اتمی ايران] "AEOI" [كه] در پروژۀ رآكتور تحقيقاتی آب سنگين اراک،دخالت دارد(

 

8-م.جواد كريمی ثابت(رئيس شركت انرژی نوين،كه به موجب قطعنامۀ (2007)1747،[از وی] نام برده می شود)

 

9-حميد رضا مهاجرانی([که] در مديريت تولید تأسيسات تبديل اورانيوم(UCF) اصفهان،دخالت دارد)

 

10-سرتيپ محمد رضا نقدی(معاون سابق تحقيقات لجيستيك و صنعتی ستاد كل نيروهای مسلح/رئيس سابق ستاد مبارزه با قاچاق كالا و ارز كه در تلاش ها برای دور زدن تحريم‌هاي اعمال شده توسط قطعنامه های (2006)1737 و (2007)1747 شوراي امنيت سازمان ملل متحد،دخالت داشته است(

 

11-هوشنگ نوبری([كه] در مديريت مجموعۀ غنيسازی نطنز دخالت دارد(

 

12-عباس رشيدی([که]در اقدام غنيسازی در نطنز،دخالت دارد(

 

13-قاسم سلیمانی(مدير عمليات حفر معدن اورانيوم در معدن اورانيوم ساغند)

 

ضمیمۀ 2

 

الف.افرادی که نام آنها در قطعنامۀ (2006)1737،ذكر شده است

 

1-محمد قنادی،معاون تحقیق و توسعۀ  AEOI

 

2-داوود آقاجانی،[رئيس مركز آزمايشی غنیسازی سوخت] PFEP (نطنز)

 

3-بهنام عسگرپور،مدير عامل(اراک(

 

ب.افرادی که نام آنها در قطعنامۀ (2007)1747،ذكر شده است

 

1- سيد جابر صفدری(مدير تاسيسات غنيسازی نطنز)

 

2- امير رحيمی(رئيس مركز تحقيق و توليد سوخت اتمي اصفهان كه بخشی از شركت توليد و تهيه سوخت هسته‌ای سازمان انرژی اتمی ايران AEOI)) است که در فعاليت‌های مربوط به غنيسازی،مشاركت دارد)

 

ضمیمۀ 3

 

1-شركت ابزار برش كاوه(شرکت بی.کی.)([که] در توليد اجزای سانتريفيوژ،دخالت داشته است(

 

2-شركتهای بازرگانی تجارت توانمند سَكّال(تابع شرکتهای سیستم سکّال)(اين شركت،تلاش كرد تا برای واحدی كه در قطعنامۀ (2006)1737 بدان اشاره شده،کالاهای حساسی را خريداری كند(

 

3-شركت الكتروصنام(E.S.Co./E.X.Co) (سازمان صنايع هوا و فضای وزارت دفاع (AIO) كه در برنامه موشکی بالستيكی ايران دخالت داشته است)

 

4-گروه فنی اتحاد(سازمان صنايع هوا و فضای وزارت دفاع (AIO) كه در برنامۀ موشکهای بالستيكی ايران،دخالت داشته است)

 

5-كارخانه های صنعتی ماشين‌های دقيق (IFP) (ماشین آلات کارخانه های ابزارسازی آکا) توسط "سازمان صنايع هوا و فضاي وزارت دفاعAIO " برای برخی تلاشهای کسب،مورد استفاده قرار می گرفته است.

 

6-جابر ابن حيان(آزمايشگاه [متعلق به] AEOI [که] در فعاليتهای چرخۀ سوخت هسته‌ای،دخالت داشته است)

 

7-شركت صنعتی جوزا(سازمان صنايع هوا و فضای وزارت دفاع (AIO) كه در برنامۀ موشکی بالستيكی،دخالت داشته است(

 

8-صنايع متالورژی خراسان(زير مجموعۀ گروه صنايع مهمات‌سازی (AMIG) است كه به [وزارت دفاع ايران] DIO وابسته است.[اين گروه]،در توليد اجزاء سانتريفيوژها دخالت داشته است)

 

9-شركت توليدی باتریِ نيرو(زير مجموعۀ [سازمان صنايع دفاعي ايران] DIO است. وظيفۀ آن،ساخت واحدهای برق برای ارتش ايران از جمله سيستمهای موشكی است)

 

10- صنايع انرژی پيشگام(در ساخت تأسیسات تبديل اورانيوم در اصفهان،مشاركت داشته است(

 

11-[شركت] تهيۀ تجهيزات ايمنی (SEP) (سازمان صنايع هوا و فضای وزارت دفاع (AIO) كه در برنامۀ موشکی بالستيكی،دخالت داشته است(

 

12-شركت تماس(در فعاليتهای مربوط به غنيسازی،دخالت داشته است.تماس يک نهاد هلالی است كه چهار شركت فرعی تحت [پوشش] آن تأسيس شده‌اند؛از جمله يكی [از شرکتهای مزبور]،در زمينه استخراج اورانيوم،در زمینۀ كنسانتره و ديگری مسؤول آماده سازی اورانيوم، غنیسازی و ضايعات آن می باشد)

 

+ نوشته شده توسط امیرعباس امیرشکاری در پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386 و ساعت 18:31 |